• logo

Verslag Interkerkelijke Ouderenmiddag 19 januari 2019

Home » Blog » Algemeen Nieuws » Verslag Interkerkelijke Ouderenmiddag 19 januari 2019

Rien Mouw, Natuurfotograaf

Zaterdag 19 januari 2019 is de zaal in de Goede Herderkerk helemaal vol om twee uur.  Het is gezellig om elkaar te ontmoeten, zo blijkt uit het gebabbel.  Iedereen wordt welkom geheten en met name Rien Mouw. Hij is natuurfotograaf en onze gast.
We zingen samen o.l.v. Jaap van Boven ; Machtig God , sterke Rots.
Na het gebed luisteren we naar een gedeelte uit een dagboek ‘Licht voor elke dag’. Wat we lezen zijn aaneengesloten Bijbelteksten. De laatste tekst is Ez. 36:32: ‘Ik doe het niet omwille van u, spreekt de Heere HEERE, laat dat u bekend zijn. Schaam u en word te schande vanwege uw wegen, huis van Israël’. Het is een  boodschap van Ezechiël aan het volk Israël, dat in ballingschap is. Gods Naam wordt ontheiligd door Jood en heiden. Dat gaat God aan het hart. Hij zal Zijn Naam weer zuiveren door Zijn volk terug te halen en een nieuw hart te geven. De heidenen zullen

dit meemaken. Zo zal God Zijn Naam zuiveren en eer herstellen.  We zingen samen JdH 21,  Ere zij aan God de Vader

Rien Mouw krijgt het woord en stelt zich voor. Hij komt oorspronkelijk uit Elspeet, de naam Mouw komt er veel voor.  Daar wordt dus veel afgemouwd aldus Rien!  Hij heeft 32 jaar in Nunspeet gewoond,  woont nu in Doornspijk. Sinds 1986 verzorgd hij presentaties, heeft ook 6 boeken gemaakt. Eén fotoboek ‘Mensen van de Veluwe’ is in te zien en te koop.

Rien gaat met ons de seizoenen door en begint met:
WINTER   Wat een prachtige kleuren schilderen de lucht. We zien edelherten  met schouderhoogte van 1.50 m. Het gewicht kan 200 kg. worden ’s zomers. De roedels herten en hinden gaan gescheiden.
Zomaar zijn we in een storm beland. De wind loeit om je oren. Of het landschap is ineens een poollandschap. Figuren van ijs veranderen in vreemde vogels.
Kruiend ijs geeft ook bijzonder kiekjes. Soms moet Rien op handen en voeten over het ijs of plat op het ijs liggen om een foto te maken. Het ijs kan wel 2 à 3 meter hoog worden maar wordt weer als een suikerklontje als de zon eraan te pas komt.

VOORJAAR  In het voorjaar zien we het prachtige ijsvogeltje.  We vervolgen de presentatie met mensen van de Veluwe zoals ze nu leven.
We zien
-een 90 jarige boer woonachtig op een oude boerderij. Via de deel, net een museum, kom je op de heerd, de kamer voor de visite.  De wekelijkse scheerbeurt wordt net uitgevoerd.
-een boerin van 90, zij boert ook nog een beetje en melkt de koeien met de hand. Kan de melk niet meer afleveren, laat de pinken ervan drinken. Er zijn ook  kippen en konijnen. Op de deel is het ‘huusje’ nog in gebruik. De achterdeuren zijn in zodanige staat dat een kattenluikje niet meer nodig is. En er is een  verzameling weckflessen en hoestdrankjes…….
-een boer die alles bouwt van golfplaten, diverse ‘schuren’ zijn te zien. Hij heeft een trekker maar geen rijbewijs. Om te kunnen rijden rijdt hij rondjes om het huis.
-een boerin die akkoord gaat om even binnen te kijken. Maar aangezien de hond  achter het glas zijn boventanden  laat zien is de lust gauw geblust.
-een man in Doornspijk die heel veel leest, met name prekenboeken. Zijn honderden boeken zijn opgestapeld in de opkamer. Maar hij komt er niet meer vanwege instortingsgevaar. Hij pruimt na de maaltijd, moet dan naar buiten om te spugen. Dat houdt hem in beweging.

Als laatste zien we een fietsenmaker van bijna 90 met een enorme voorraad aan fietsonderdelen, binnen en buiten.
Al deze mensen leven nog, zijn heel tevreden en klagen weinig. Het wonen heeft niks met armoede te maken. Het is een stijl van leven die ze niet willen opgeven.

Dan is het pauze;  nu is het tijd voor  thee, koffie, cake en koek.

LENTE TOT HERFST   begint met vogelgeluiden.  We zien de ooievaars terugvliegen uit Afrika na een tocht van 5000 km. De mannetje en vrouwtje zijn een paar voor het leven. Ze broeden 33 dgn, om beurten, op de eieren.
Edelherten werpen hun gewei af in het voorjaar. Op de rozenstokken begint gelijk de nieuwe groei. Dat gewei is weer volgroeid in juli, goed op tijd voor de bronsttijd.  We zien de kraamkamer van het wilde zwijn. Het zwijn bouwt een ketel, is ondiepe kuil in het bos, afgezet met takken. De jonge zwijntjes hebben de eerste maand een streepjes pak, ze kruipen dicht bij elkaar om warm te blijven. Zwijnen houden van een modderbad. Deze welness is ook goed voor mensen!
Eind mei worden de reekalfjes geboren. Het mooie van een reekalfje is dat het de eerste maanden reukloos is. Een roofdier zal er niet snel op afkomen.
Prachtige bloemenvelden zien we. De heide en zandverstuiving zijn half natuurlijk. De mensen moeten het bewerken om het voortbestaan te waarborgen. We zien een heksenboom met heel veel stammen naast elkaar. Ondertussen passeren prachtige luchten de revue.

Burlen van de herten. Dan is het september, de dagen zijn korter, nachten kouder. Het is bronsttijd. Roedel valt uiteen. De herten trekken er afzonderlijk op uit, naar de hinden die op de bronstplaats zijn. Zo’n plaatshert blijft bij zijn hinden want er dreigt al gauw concurrentie. Een bijhert kan naderen om de plaatshert te verjagen. Een gevecht van leven op dood volgt vaak. Bijzonder is dat de nek niet breekt. Dat komt omdat de herten deze  4 weken bronsttijd dubbel dikke nekspieren hebben. Hevige geluiden van het burlen vullen de zaal. Rien eindigt met de woorden; dit speelt zich allemaal af terwijl wij slapen. We luisteren nog naar het lied Exodus.

Rien wordt hartelijk bedankt voor deze prachtige natuurserie en fijne manier van vertellen. Echt geweldig!
We hebben veel gezien en geleerd. Een applaus volgt en attentie wordt overhandigd.

Na het dankgebed zingen we JdH 633: 1, 5 Komt laat ons zingen als te zaam, God is goed.

De volgende keer is D.V. zaterdag 16 februari 2019. Allen wel thuis.

Suze van Wattingen

Foto grid